maandag 15 februari 2016

Nog een pompoen recept: Veganistische brownies

Voor dit recept gebruik ik pompoen. Ik heb de pompoen al eerst gaar gestoofd in de oven. Dat doe je zo: door de helft snijden, ontpitten, scheutje olijfolie in de holte en zo in de oven zetten in een ovenschaal of op een bakplaat oor ongeveer 1 uur op 180 graden. Ik heb de pompoen ook wel eens met het snijvlak naar beneden in de oven gedaan en het resultaat was even goed. 

Verder is dit recept zonder eieren, zonder suiker (behalve dan wat in het tablet chocolade zit) en zonder gluten. 

Ingrediënten:
100 gr gemalen amandelen
100 gr rijstemeel
2 tl soda bicarbonaat
snufje zout

50 gr lijnzaad een uur of langer in water geweekt
150 gr pompoen (al gaar)
150 gr dadels, zonder pit
een scheut azijn
100 gr water

200 gr pure chocolade (70%) in blokjes
100 gr kokosolie

 (80 gr gehakte walnoten)

Ik maak de brownies in mijn Thermomix, een andere keukenmachine volstaat ook. Eerst  maal ik de amandelen tot poeder en zet het opzij samen met de andere droge ingrediënten het rijstemeel, de zout en 2 theelepels bicarbonaat.


Het geweekte lijnzaad eerst even flink fijn malen in de keukenmachine en dan met pompoen, water, scheut azijn en dadels in de keukenmachine tot een gladde textuur mixen. Een kuiltje in de droge ingrediënten maken en hierin het pompoenmengsel schenken.


Vervolgens smelt ik de kokosolie met de chocolade , 5 minuten op 50 graden zachtjes omroeren in de thermomix. Dat kan ook au bain-Marie of in een stevige pan maar laat deze niet te heet worden. Schenk de gesmolten chocolade (mag niet heter dan 50 graden zijn) op het pompoenmengsel en roer alles door elkaar. Voeg eventueel gehakte walnoten toe en giet alles in een bekleedde ovenvaste schaal. Een half uur in de oven op 180 graden.


vrijdag 12 februari 2016

Winterse soep


Wanneer ik veel pompoenen heb en die heb ik eigenlijk ieder jaar, dan vind ik het gemakkelijk om ze door de helft te snijden, de pitten eruit te halen, de binnenkant in te wrijven met olijfolie of kokosolie en ze een uurtje in de oven te laten garen. Vervolgens schep ik het vruchtvlees uit de schil en daarvan maak ik van alles.


Vandaag een winterse soep met appel en pompoen.

Ingrediënten

Olijfolie, kokosolie of boter
1 grote ui in kleine stukjes
1 koolraap in blokjes
1 grote goudrenet in blokjes
een bosje selderij, fijngesneden
1 kopje rode linzen
vruchtvlees van ongeveer een halve pompoen, kan ook minder, licht eraan hoe zoet je de soep wil hebben
1/2 groene peper fijngesneden
vegetarische bouillon
2 laurierblaadjes
1 theelepel kurkuma
1 theelepel gemalen koriander
1 theelepel zout
water

Gebruik een pan met een dikke bodem. Doe de olie of boter in de pan en laat de ui glanzend worden op een zacht vuur. Voeg de gemalen korianderzaadjes toe, de kurkuma, de laurierblaadjes, roer 1 minuut en voeg daarna de koolraap toe, de appel, de selderij, het pepertje en de linzen. Laat op hoog vuur even bakken terwijl je roert, na een ongeveer 5 minuten voeg je bouillonpoeder toe en vervolgens ongeveer 1 liter water.  Niet teveel, je kunt de soep later altijd nog aanlengen naar smaak. De pompoen is al gaar dus die voeg je toe als de rest van de groenten gaar is. Warm alles goed door en pureer met de staafmixer (eerst de laurierblaadjes verwijderen). Voeg eventueel zout en meer water toe. Dit is mijn favoriete pompoensoep momenteel, de appel en selderij maken de soep hartiger en frisser. Wat is jullie favoriete recept voor pompoensoep?


donderdag 11 februari 2016

Waarom zijn de Fransen zo ongelukkig?

In de Volkskrant van donderdag 11 februari 2016 een heel interessant stuk over de Franse samenleving. Iets wat je als Nederlander in Frankrijk aan den lijve ondervindt als je kinderen hebt die mee moeten in het Franse onderwijs. Mijn zoon Igor heeft zijn praktijkstage Edelsmit dit jaar in Nederland gedaan. Hij las mij voor wat zijn stagebegeleidster in Nederland had geschreven over hem: "...Igor toont eigen initiatief". Toen dacht ik: is dit nu positief of negatief in de ogen van zijn docenten? In zijn vorige stages kwam telkens weer als minpuntje: Igor spreekt tegen, Igor geeft ongevraagd zijn mening... Lees hier het stuk uit de Volkskrant. Gelukkig dat mijnheer Brulé veranderingen voorspelt, die kunnen wat mij betreft niet snel genoeg komen!


Sociologen spreken van de French unhappiness puzzle: waarom zijn Fransen minder gelukkig dan je op grond van hun welvaartsniveau zou mogen verwachten? Omdat hun vrijheid wordt ingeperkt door een hiërarchische samenleving, antwoordt de Fransman Gaël Brulé (32), die vandaag in Rotterdam promoveert bij 'geluksprofessor' Ruut Veenhoven op de studie Geography of Happiness. In het onderwijs domineert de strenge leraar, op de werkvloer wordt de autonomie ingeperkt door autoritaire bazen. 'Veel Fransen zeggen dat ze tamelijk weinig controle over hun leven hebben', zegt Brulé, ingenieur en partner van een bureau voor duurzame architectuur in Parijs.

Toch hebben Fransen niet minder keuzevrijheid dan inwoners van andere westerse landen. Ze mogen zelf hun studie, partner en loopbaan kiezen.

'Het verschil zit vooral in de psychologische vrijheid: heb je het lef en het zelfvertrouwen om je leven in eigen hand te nemen, om je eigen keuzes te maken, zelfs als je omgeving het er niet mee eens is?'
Gemiddeld is een Franse leerling per dag 40 seconden zelf aan het woord

Volgens u wordt die psychologische vrijheid niet aangeleerd in het onderwijs.


Gaël Brulé.
Gaël Brulé. © Jiri Büller/de Volkskrant


'Het kennisniveau in Frankrijk is heel hoog, dat merkte ik toen ik in andere landen studeerde of doceerde. Maar Franse leerlingen wordt niet aangemoedigd zelf initiatief te nemen. Toen ik een masterstudie in Zweden volgde, vroeg de professor al na twee minuten: wat vinden jullie er zelf van? We werden uitgedaagd om zelf vragen te stellen. Dat gebeurt in Frankrijk nauwelijks. In Frankrijk denkt een leraar: ik ben hier de vakman, ik maak de dienst uit in mijn eigen domein en heb ook het recht om op tamelijk brute wijze te communiceren.'

Inwoners van landen met 'participatief onderwijs' - waar leerlingen actief bij de les worden betrokken - blijken gelukkiger te zijn en meer psychologische vrijheid te ervaren dan mensen uit landen waar de leraar de dienst uitmaakt. Gemiddeld is een Franse leerling per dag 40 seconden zelf aan het woord. Bovendien hebben Franse leraren de reputatie dat ze foute antwoorden hardhandig kunnen afstraffen, bijvoorbeeld door te zeggen: 'Als je ergens geen verstand van hebt, kun je beter je mond houden.' Uit onderzoek van de OESO blijkt ook dat Franse leerlingen uit achterstandsmilieus zich minder vaak thuis voelen op school dan in andere landen.

In Nederland zijn veel mensen juist een beetje moe van al dat 'participatief onderwijs'. Menig ouder zou best willen dat de school in Franse richting zou opschuiven: kennis en discipline.

'Ik kom net terug uit Praag, waar het lycée français erg in de mode is. Het kind is er geen koning, er wordt gewoon gezegd: je moet dit of dat doen. Dat past bij een onzekere tijd, waarin mensen op zoek zijn naar houvast. Maar de vraag is: wat moet een kind leren in een moderne samenleving? Het Franse model is erg op kennis gericht, in andere landen spelen competenties een grote rol. Ik denk dat je beide vormen moet hebben. Het Franse onderwijs moet leerlingen meer vrijheid bieden. Dat zie je overigens al gebeuren.'

De autoritaire patronen op school worden op de werkvloer doorgezet. In Nederland geven werknemers gemiddeld een 7,3 voor de mogelijkheid zelf beslissingen te nemen op het werk, in Frankrijk een 6,3. Daarin staat Frankrijk niet op zichzelf. De bevindingen van Brulé gelden ook voor andere Latijnse landen als Spanje en Italië. Eeuwenoude culturele patronen spelen een rol. Van oudsher was het feodale, agrarische en katholieke Zuid-Europa hiërarchischer dan de protestantse handelssteden in het Noorden.

Denkt u dat de verschillen zullen afvlakken door de globalisering?

'Ja, dat verwacht ik wel. Nieuwe generaties hebben al heel andere waarden, minder autoritair en paternalistisch, dan hun ouders. Door de globalisering zal ook Frankrijk veranderen. Het zal een liberaler land worden, dat meer op de rest van de westerse wereld gaat lijken.'

Toch lijkt de Franse bevolking weinig voor liberalisering te voelen, getuige de opmars van het autoritaire, zeer paternalistische Front National.

Veel Fransen zeggen: we controleren ons bestaan niet zelf

'Er is geen volk zo bang voor globalisering als de Fransen, omdat de nationale staat ze altijd beschermd heeft. Ik ben niet gek op het liberalisme, ik ben voor herverdeling en een goed sociaal beleid.

'Maar veel Fransen zeggen: we controleren ons bestaan niet zelf. Er is altijd iemand anders die de teugels in handen heeft. Overal heb je paternalistische structuren die mensen een beetje van hun vrijheid berooft. Ook de Franse staat is heel paternalistisch. Door de globalisering wordt de staat minder machtig en worden burgers meer op hun eigen capaciteiten aangesproken. Daarom geloof ik dat de globalisering de Fransen uiteindelijk goed zal doen.'

woensdag 10 februari 2016

Vluchteling/ Refugié

Vluchteling

Vriend uit vijandige steden
Laat je drijven met de vloed
Zoek de weg naar vrede
Verderop, waar de hemel de aarde ontmoet
Lig ik sluimerend in het heden
Badend in het hete zand
Waar enkele uren geleden
Jij was gestrand.







Refugié

Ami des terres hostiles
Laisse toi dériver avec la marée
Trouvez le chemin de la paix
Où le ciel et la terre s’assied
Au présent je someille
Baignant dans le sable chaud
Où il y avait quelques heures
Ton atterrissage.

dinsdag 9 februari 2016

Brénazet op het doek

Het waait, het waait heel hard: in Bretagne golven zo hoog als huizen. De dakpannen liggen hier gelukkig nog op het dak. De kippen durven niet ver van het hok ze zijn bang om weg te waaien en zelfs de Shetlandpony's vinden het geen lekker weer. De enige plek waar het nog lekker is om te wandelen, is achter het huis in het dennenbos. Mijn favoriete plek sinds ik ontdekt heb dat het er heel leuk paardrijden is met Rizar. Ik ga zonder zadel en neem één van de pony's los mee. Zo'n leuk gezicht als die pony er als een hond achteraan rent en soms even gezellig zig zagt tussen de bomen. Dhyana vond dat schitterend maar die is nu weg dus nu was Elvie aan de beurt. Hond Elza gaat steevast mee op pad. Terug op Brenazet weer snel naar binnen en mijn middag besteed aan het afmaken van het schilderij van Brénazet in de lente. In deze periode van de lente staan de heggen van sleedoorn in bloei en worden alle weilanden omgeven door een randje van kant. Het is hier echt zo mooi in de lente, ik heb het niet mooier gemaakt dan het is !



zondag 7 februari 2016

Zelf Miso maken

Vandaag heb ik Miso gemaakt. Dit heb ik geleerd van onze Japanse vrienden die hier vorige zomer waren om ons te helpen. Het is een Japanse gefermenteerde pasta van soyabonen en rijst. Het is niet moeilijk om te maken maar je moet er wel even de tijd voor nemen. Nu moet de pot met Miso een half jaar staan daarna is hij klaar om te worden gebruikt.

De ingredienten zijn: 1 kilo Soyabonen, 1 kilo Kooji (gefermenteerde rijst) een potje ongepasteuriseerde miso en 400 gram Zout.

De bonen heb ik een nacht geweekt en gekookt. Ik heb ze fijngemaakt tot een smeuige puree. De kooji en de zout samen gekneed en vervolgens alles bij elkaar gedaan. Daarna komt een bijzonder moment:  ballen rollen van de miso en in de pot gooien! Toen de pot helemaal vol zat, heb ik hem hermetisch af gesloten met plastic folie en een binnen deksel. Daarop kwam een gewicht.

Van miso kun je lekkere misosoep maken maar ik vind miso ook heel lekker in sausjes voor over de salade en in houmus of door gewokte groenten. Miso moet je nooit koken anders verliest het smaak en gaan de enzymen dood.







Afscheid van Dhyana

We hebben Dhyana verkocht. Het kleine slimme ponietje dat gewoon over de draad sprong als het gras groener was in de wei ernaast. Ik heb haar nog zien geboren worden, zie hier de foto's .Ze heeft een leuke witte pony als gezelschap en mag gedekt worden door Vagabond d'Aude een Welshpony. Het goede nieuws is dat ik Elvie ook zal laten dekken door deze prachtige hengst, dan hebben we volgend jaar ook weer een veulentje op Brénazet!


vrijdag 5 februari 2016

Vipassana in India

Het is inmiddels alweer 2 maanden geleden dat ik terugkwam uit India. Veel te weinig over verteld en geschreven. Nu is Nikola nog in India en houd ik regelmatig contact met hem. Hij is gisteren begonnen met zijn tweede 10 daagse Vipassana cursus. Of eigenlijk zijn derde maar de eerste cursus die hij samen met mij heeft gedaan, was halverwege geannuleerd vanwege de overstromingen. In dit blog wil ik graag vertellen waarom je juist wel of juist niet een Vipassana meditatie 10 daagse in India moet gaan doen.(wil je meer weten over Vipassana meditatie lees dan deze blogpost)

1. Neem schoonmaaakdoekjes en een schoonmaakprodukt mee. De kamers waren ronduit vies en ik kon niet eens iets krijgen om schoon te maken dus logisch dat de vorige bewoonster van mijn kamer het ook niet schoon heeft kunnen achterlaten. De eerste dag kun je dus al beginnen met al je concepten over boord te gooien over hoe het allemaal zou moeten zijn.
2. Beestjes. In mijn kamer zaten kakkerlaken en ik had een nest van 3 eekhoorns in het badkamerraam. Gezellig en ik voelde me niet alleen. Op een dag siste een van de oudere India'se dames door haar tanden heen: "there's a snake in the Pagoda" Ik was eerst een beetje beledigd omdat ze tegen me had gesproken terwijl we in stilte waren maar ging natuurlijk toch kijken: een aantal mannen vingen het beest met een lange stok, natuurlijk maakte ze hem niet dood. Dit is een meditatie centrum waar men geen dieren dood maakt.
3. Het eten is heel eenvoudig en zo weinig smakelijk dat je er helemaal niet naar uitkijkt. Een voordeel want je komt om te mediteren en je gehechtheden los te laten.
4. In India is stilte een zeldzaamheid, zelfs binnen de muren van een meditatiecentrum klinken de geluiden van buiten door. Honden die blaffen, claxonneren van rikshaws en auto's. Ons meditatiecentrum was gebouwd onder een aanvliegroute. Tijdens de instrukties konden we niet alles verstaan vanwege het lawaai. Ook een voordeel want je leert je niet te ergeren en gewoon door te gaan met je meditatie.
5. Neem kaarsen mee en een zaklamp. Om de haverklap is er geen elektra en doet dus ook de ventilator het niet.
6. Een muskietennet is dus belangrijk. Zorg ook voor antimuggencrème. De eetzaal was gewoon open en de muggen konden ons daar goed vinden. Weer een reden om niet te veel tijd te besteden aan eten.
5. Wanneer je boekt, bedenk dan goed wat voor klimaat de streek van India heeft waar je heen gaat. Wij hadden gekozen voor Chennai, het vroegere Madras vanwege de datum die ons goed uitkwam maar we hadden geen rekening gehouden met de Moesson. Mijn God, we zijn bijna op onze meditatiekussentjes weggedreven! Na 5 dagen werd de cursus geannuleerd, het water stond tot boven onze knieën. Heb je net 5 dagen geploeterd, begint het eindelijk beter te gaan: de pijn van het zitten wordt minder, je hoofd is tot rust gekomen en dan stopt alles abrupt. Wat een teleurstelling. Ook weer een groot moment van leren loslaten.

We werden gered door fantastische mensen die ons per boot naar een hoger gelegen gebied brachten. We boekten onze vlucht om en vlogen de volgende dag naar Goa waar we een extra lange vakantie hadden wat helemaal niet verkeerd was...