Pleisterplaats Brénazet

Vluchteling Vriend uit vijandige steden Laat je drijven met de vloed Zoek de weg naar vrede Verderop, waar de hemel de aarde ontmoet Lig ik sluimerend in het heden Badend in het hete zand Waar enkele uren geleden Jij was gestrand. Refugié Ami des terres hostiles Laisse toi dériver avec la marée Trouvez le chemin de la paix Où le ciel et la terre s’assied Au présent je someille Baignant dans le sable chaud Où il y avait quelques heures Ton atterrissage.

Een vreemde vorm onder de huid het bleek een worm hij kroop eruit Het was al laat donker op straat een laatste apotheek die nog open bleek Graag wat van dat anti wormenspul of was het toch maar flauwekul? Nee, laat maar, het gaat niet door het was een droom in deze droom Het fysieke bestaan daar niet te serieus op ingaan het leven is een lange droom van een dromer in een droom Mariken 7 december 2013

Gewanterde wortelen kronkelen drungen vermijden de stronken gruwten en grauwten van bieren tot zouten Rozepeper in maneschijn witsen malen het fijn tot vederlichte groenteribbels en bessen voor mensen en andere espessen tandgeel dat blijkt te verploerten geboorten maar meestal beroerten brumen en spatjes, zó voos schaamtelijk in de mistdoos.   Dit gedicht heet ‘Schaamtelijk’ omdat Igor het ‘schaamtelijk’ vond dat ik dit op het blog durfde te zetten. Nou ik durf het best, ik schrijf wel meer onzin. Mariken 13 januari 2013

  Mijn vader is journalist, dat zal hij blijven tot in zijn kist. Hij heeft een zeer uitgebreide site met veel nieuws en wetenswaardigheden die vooral gaan over Brabant. En een blog, Manieren over heel veel dingen die hem bezig houden. Hij schrijft ook over zijn familie bijvoorbeeld over mijn opa die ook schrijver was, Henri t’Sas en over zijn broer Eddie , eveneens schrijver én dichter.

De ongekroonde koningin laat zich in de arena van een weidse zandkuil op een dennentakken gevlochten zetel kronen met een krans van bloemen en van netel Wanneer de aurora borealis de immense luchten kleurt en door de fijne kristallen in het zand haar kleuren reflecteert als een warme gloed op schors en dorre bladeren laat zij zich door allen benaderen en ziet wat goed is, de gekroonde koningin. Mariken t’Sas, 16 november 2012

  Zachtjes wiegt de zuidenwind de zon, het levenslicht Zoet, de kleuren die zij streelt voorzichtig maar beslist Wanneer ons afscheid komen gaat is het heimwee of is het enkel liefde? Liefde die als enige nog overeind blijft staan.   22 oktober 2012 voor mijn lieve oom Berry

  Hier en daar een fluwelen knop wat blaadjes aan de top een takje, een stengel een twijgje, mijn engel magisch aangeraakt door de natuur ontwaakt de uilenroep heel zacht verjaagd de blauwe nacht langzaam komt het wit en geel dan wordt het groen heel veel beschermend om mij hangt een sluier teer vanaf de kruin tot in het meer volkomen glad en blauw weerspiegeld het de ochtenddauw vogelengezang komt golvend de eerste zonnestralen achtervolgend toen ik onder wilgentakken lag was hij daar, de dag. Mariken t´Sas 2 april 2012

  Vannacht werd ik bezocht  door de eerste lentewind,  Het raam dat open mocht l iet de aardetonen in, Herinneringen aan,  zoveel geuren, zoveel kleuren,  die nu komen gaan. Mariken t’Sas

In mijn huis zie ik een trap,  Overdag  of was het op een donk're nacht. Ontdek, verrast, een zolder zo ruim,  Hoge ledikanten tussen rommel en puin.  Het licht door het zolderraam laat stofjes dansen. Waarom kom ik nooit hier, wat een kansen.  Deze ruimte zo weids en stil.  Dit is wat ik wil. Ik mag niet vergeten waar,  En hoe te komen daar. Mariken t'Sas 2 maart 2012

  Diep in de mistige sluier, van eeuwige ruis Pak ik een ui pel haar schil voor schil Ik pel de valse beelden daar binnen vind ik stil Mijn waar gezicht van zuiver liefde en puur licht   Mariken 8-3-2012

Gisteren 15 km gelopen bij Blomard, mooie wandeling maar een gedeelte door het bos waar weer verschrikkelijk gekapt is. Ron zegt altijd: wees blij dat er bosbouw is anders zouden ze er nog meer weilanden van maken en er nog meer koeien neer zetten. Er zullen gewoon weer nieuwe bomen worden geplant. Mijn gevoel is anders. Vandaar het volgende gedicht: Lopend langs wat eens een bos was, stapels stammen zijn de lijken 'T lijkt hier wel een kerkhof, nauwelijks durf ik op te kijken Metershoge wallen, mij diep schamend, ja Lees ik data en getallen: Dit hout is bestemd voor China Mariken 9-3-2012

  Onder de bloeiende kersenbomen zal ik een kleedje spreiden Ik zet twee borden en twee kommen en zal me naast jou vleien Het gras geurt,  bijen zoemen Verzadigd door de lucht, de liefde en het licht, laat ik mij zoenen Mariken 6-3-2012

In mijn wereld Is een groot wit strand Begrensd tot aan de rand Door lucht donkergrijs en fel In mijn wereld, Spreid ik armen open Gooi sterren in de lucht Gele kuikens lopen in een vlucht In mijn wereld  verlaten zij Als gele vlekken in de donkere lucht Het warme nest en mij In een zucht Mariken t'Sas 4-3-2012

Ook hier in Frankrijk is het koud, vannacht strenge vorst, – 13, een dikke laag sneeuw beschermt de planten. Ron werkt met een houtkachel aan in de hut maar het is er niet erg warm, zo rond het vriespunt. Hij heeft alle ramen erin, in de slaapkamer heeft hij al gestuukt en is bezig om de vide te maken die ik, ongehinderd door enige voorkennis, heb ontworpen. Het wordt een vide met twee niveaus het bed komt iets hoger te liggen waardoor de trap korter kan worden. Het eikenhout van de vloeren is aangekomen, mooie brede planken, oud eiken dat helemaal uitgewerkt is. Die blokhut is helemaal naar mijn hart, zo eenvoudig en gezellig als het huis op de prairie van de familie Ingals. Hier in huis doet de kachel het goed. We hebben een houtkachel die de vloer verwarmt dus nooit koude voeten. Dat zelfde systeem heeft ook de gite La Source, ik geef daar nu yoga en dat is heerlijk op een warme vloer. De zon schijnt en het is natuurlijk heel koud maar zo mooi. Graag deel ik dit gedicht met jullie:...