Pleisterplaats Brénazet

We krijgen we een hele sjieke pony op Brénazet: een Welsh hengstje.  Hij is nu nog bij zijn moeder in de Puy de Dome.  Hij zal groter worden dan Elvie, ongeveer 1m30 en hoewel hij nu nog een vos kleur heeft zal hij langzaam aan donkerder worden en de kleur "brandvos" of "donkervos" krijgen. We kijken uit naar zijn komst, is hij niet allerschattigst? We verwachten hem rond 7 maart op Brenazet.

Ja het zit er weer op! We hebben hard gewerkt maar kregen daar ook heel veel voor terug. Het weer is niet gemakkelijk geweest met zo nu en dan van die extreme hoosbuien dat er wel eens een tent verzet moest worden of hier en daar wat stro gelegd tegen de modder. De gasten waren toch tevreden en ook meestal wel over het weer want ze konden toch alles doen en de hele week buiten zijn. Wat waarderen gasten op Brénazet? De rust, de kleinschaligheid, de gemoedelijkheid: iedereen kent elkaar na een dag, het uitzicht, het authentieke platteland van Frankrijk, de ruimte voor de kinderen, de dieren, de activiteiten, vooral kanovaren, ponyrijden en pizza’s uit de houtoven waren erg populair dit jaar. Het biologische veganistisch/vegetarische eten van de table d’hôtes. Vooral het uitgebreide salade buffet met  de fameuse “Paté au pommes de Terre” tijdens de jeu de boules avond werd iedere keer weer gewaardeerd. Wat hebben de gasten minder gewaardeerd? Dat de tweede douche van de camping ...

In totaal zijn het er zeven. We begonnen met twee merries: Wieke en Barbara. Toen kochten we een hengst: Mees. Twee opeenvolgende jaren werden er twee veulens geboren. Vorig jaar twee hengstjes (inmiddels gecastreerd, dus nu twee ruinen) Romeo en Anando. Dit jaar twee merries: Elvie en Diana. Dit is Elvie: En dit is Romeo: Hierboven Anando De kudde, alleen Diana staat er niet op. Diana is ook bruin net als Anando haar grote broer.

De dochter van een vriendin kwam paardrijden op Mees. Hij is nu ruim drie jaar en voor een hengst uitzonderlijk lief en rustig. We waren een tijdje gestaakt met het berijden van Mees omdat hij zich niet ontspande als er iemand op hem zat. Voor mij een teken dat er iets niet goed was, misschien dat hij pijn had. Ik heb de osteopaat gevraagd om langs te komen, hij behandelt naast mensen ook paarden. Dat was een bijzondere ervaring, hij kraakte Mees op 4 plekken en Mees vond het heerlijk! Waarschijnlijk is hij gevallen of iets dergelijks tijdens het dekken. Ik heb inderdaad wel gezien dat het er ruig aan toe gaat tijdens zo’n paringsritueel!

Zondagmiddag hebben we een pony rit gemaakt met Igor en zijn vrienden, het was koud en heel mistig. Thuisgekomen warmden de ruitertjes zich aan het vuur bij de kachel onder het genot van echte Hollandse poffertjes. Bekijk onze tocht:

De wereld bestaat niet meer voor de Fransen, er wordt alleen nog maar over eten gepraat. De Carrefour is afgeladen vol met eten maar Ron zei dat het wel meeviel met het aantal klanten. Wij vieren tweede kerstdag in Nederland. Dat kennen ze hier niet, het begint hier op de avond van 24 december, met eten en daar gaan ze de 25ste nog mee door. Ron las in de krant dat in Nederland geen seizoen het weer heeft gegeven wat bij dat seizoen hoort. Hier is het ook anders dan anders, er bloeien nog steeds bloemen en we hebben nauwelijks vorst. We hebben veel regen gehad de laatste dagen, het water in het kleine visvijvertje achter Brénazet op weg naar het bos is eindelijk weer gevuld. Na zo’n extreem droge zomer was die regen heel welkom. Nikola heeft een paar cub hout gezaagd met de kettingzaag en droog gelegd in de schuur, fijn als je kinderen zo groot worden dat ze het werk overnemen! Ron heeft de zijpannen gelegd op de nieuwe blokhut terwijl ik alweer wat werk met reservering aanvragen krij...