Pleisterplaats Brénazet

Vandaag 50 jaar geworden. Al die klasgenoten en vrienden van vroeger dus ook, wat een raar idee. Ik heb me nog nooit zo goed gevoeld en ben van plan heel lang fit en gezond de blijven dus kom maar op met de volgende 50 jaar! De tekening kreeg ik van mijn zwager Ben voor mijn verjaardag. Hij weet wat mij bezig houdt!

  Kijk, ik ben vandaag al begonnen, zelf een heerlijke frisse limonade voor de zomer brouwen.   Het recept:

Als ik mij los wil scheuren uit het paradijsje Brénazet dan gaat dat niet gemakkelijk. Er is een tuin, een kas, de paarden die ik achter moet laten in de handen van anderen. Er waren gasten in aantocht en er moesten nog frambozen struiken de grond in. Dus woensdag om 22 uur zat ik nog met mijn handen in de aarde om donderdag vroeg te kunnen vertrekken naar Reims. Reims is een totaal sfeerloze stad met een overgewaardeerde kathedraal die van buiten wel mooi is, hoewel vies, maar van binnen niet zoveel te bieden heeft. De op grote hoogte geplaatste glas in lood ramen zijn vast boeiend maar, aangezien de zon niet scheen, kon ik er niet zo van genieten. ( foto:v.l.n.r.Doumée met wie ik mijn Yogaopleiding heb gedaan in Lyon, vriendin van haar  en ik)  

De luchten zijn heel mooi maar de zon heeft zich maar weinig laten zien, alle regen die we het afgelopen jaar hebben gemist komt nu uit de hemel. Tussendoor maaien wij het gras, ontvangen we gasten in de gîtes, wordt de camping in gereedheid gebracht want die gaat immers open op 1 mei en is er heel veel te doen in de tuin. Zondag nog even een Brocante meegepikt in Charroux waar we weer de eerste Nederlanders rond zagen lopen, uit op antiek. Ja, het seizoen begint weer en het voorjaar is voor ons dus een periode van arbeid. Morgen viert  Frankrijk de dag van de Arbeid en ik kreeg deze plaat toegestuurd:   ( ik houd mijn beloftes, zelfs die van anderen…) Helaas heb ik geen idee om welke beloftes het ging, het zal wel om geld zijn geweest want daar draaide en draait ten slotte alles om. Zo’n rokende schoorsteen op de achtergrond als symbool van welvaart zou nu gezien worden als smerig vervuilend. Mijn vader heeft wel enig idee welke beloftes Pétain houdt. Lees hier zijn blo...

Geboren overdag 19 april terwijl ik in huis bezig was. We gingen even naar Anando kijken en daar naast Wieke stond zomaar ineens een enorm veulen:           Je weet niet wat je ziet, en zo groot! Toen moest ik haar naar de stal geleiden wat niet gemakkelijk was omdat we eerst vanaf de parkeerplaats langs het terras en daarna de hele cour over moesten. Gelukkig dat Igor en zijn vriendje met zijn moeder, een boerin die wel wat gewend is, mij hielpen maar het ging niet altijd goed want het veulen schoot alle kanten op. Vervolgens moest het veulen drinken maar dat deed hij niet, ik was alleen, Ron in Nederland, Igor was naar het zwembad en Nikola was bij vrienden en niet te bereiken op zijn telefoon. De dierenarts kwam en met z’n tweeën hebben we geprobeerd het veulen de tepel te laten vin den. Dat ging heel moeilijk, het veulen was volgens de dierenarts te groot voor zijn moeder en hij concludeerde dat ik maar een fles met biest (van koeien) moest gaan...

  Een jaar geleden, op 16 april 2011, bedacht Joke Zes woorden met beeld. ’Ik vond het leuk om te merken dat zoveel medebloggers de uitdaging met mij wilden aangaan, maar aan alles komt een einde en het wordt tijd voor iets nieuws. Daarom hier mijn laatste (voor de hand liggende) thema voor een compleet verhaal in zes woorden met een illustratie: AFSCHEID .’ Oude reus verliest voorgoed van kabouter. (Op de foto Igor Kis, de boom stond aan het weggetje naar Brénazet)     Mourir c'est partir un peu… (foto genomen in het kerkje van Vernusse) En nu maar hopen dat Joke weer een nieuwe uitdaging voor ons heeft want dit was leuk!

  Dit weekend was ik in Lyon voor een Yoga workshop met Philippe de Fallois. Een heel pittige yoga, veel ademen, de rug strekken en stevige asana´s. Er waren alleen yoga docenten en het is ook niet de yoga die ik zelf doorgaans geef maar ik vind het wel een uitdaging.