Pleisterplaats Brénazet

Een blog bijhouden is heel erg leuk, vooral in de winter als ik heel veel tijd heb maar er eigenlijk niet veel gebeurt, behalve een paar losgebroken koeien, de voortgang van Ron’s werk en wat uitstapjes die we maken. Maar nu heb ik heel weinig tijd en nu gebeurt het juist allemaal en elke dag is weer: té gek! De foto’s vertellen het allemaal, geniet mee van de vakantiepret op Brénazet! Maand juli op Brénazet, jeu de boules avond, voetbalwedstrijd, kampvuur, pizza avond en yoga onder de eik:          

De maand juni vliegt voorbij, zoals altijd. Het hele voorjaar is er hard gewerkt in de tuin en het resultaat mag er zijn, met dank aan de Help xers: Liz en Rosie, Sandra en Becky, ze hebben me geweldig geholpen en zonder die hulp waren de moestuinen en de perkjes nooit zo mooi geworden :     Het Mulchen (de grond bedekken met een dikke laag stro of hooi of ander organisch materiaal) heeft als voordeel dat de aarde minder snel uitdroogt en dat de bodemdiertjes het heerlijk vinden. Heel fijn dat het onkruid nauwelijks terugkomt. De camping wacht geduldig op gasten, het ligt niet aan het weer en er is ook geen voetbal op tv… Er staat alvast een loktent…. Deze Tunneltent is nieuw op Brénazet, het is een enorme grote tent van prachtig materiaal: Ten Cate stof. Ron is bezig met het keukenblok en dat wordt, zoals we van hem gewend zijn, een mooi ambachtelijk meubel. Het is hier al heel gezellig op Brénazet. Deze foto mocht ik van Dynie en Bert wel even op mijn blog...

Alweer een jaar erbij, de jaren gaan niet meer als jaren voorbij, de seizoenen volgen elkaar razendsnel op, iets wat drie jaar geleden is gebeurd voelt als nog geen jaar geleden. Mijn vader stuurde me dit stukje voor mijn verjaardag. Ik was 21 en het lijkt nog zo kort geleden, ik herinner me mijzelf van toen nog goed: het was best vermoeiend om mijzelf te zijn en dat is het vast ook geweest voor anderen. Ik heb nu zelf een zoon van bijna 21 jaar…Waar ik dit ook weer in herken!

Bijna klaar en nu naar zijn definitieve plek. We verhuisden de pipowagen eind april met Hans en Marjan. Kijk Mamalou op de bok! Even Barabara inspannen en daar gaan we dan weg van het snelbrulverkeer! Een echte vrolijke pipowagen--> Hoe idyllisch…. Reserveren? Neem contact op met Brénazet

  Vannacht werd ik bezocht door de eerste lentewind, Het raam dat open mocht, liet de aardetonen in, Herinneringen aan, zoveel geuren, zoveel kleuren, die nu komen gaan. Mariken (maart 2012) Dat moest gevierd worden. Met een lekkere lunch, een fles water, mijn camera in een rugzak en Elza vrolijk voor mij uit dartelend ga ik op pad.   Een wissel is een klein paadje dat het wild gebruikt om van de ene wei naar de andere wei te gaan. Zo te zien is er veel wild, de paadje zijn goed platgetrapt, meer dan de wandelpaden voor mensen. Die waren nog erg modderig hier en daar.   Lunch tijd, aangekomen op het mooie picknickplekje wat ze hier La Maille Brullée (niet zeker van de spelling) noemen; er stond vroeger een molen die linnen fabriceerde en die is ooit in vlammen opgegaan. Je kunt nog wat resten vinden van een ruïne in het weiland wat mijn uitzicht was. Uitzicht vanaf mijn lunchplek, links heeft ergens het oude linnenbedrijfje gestaan.  ...