dinsdag 5 mei 2015

De pipowagen naar zijn plek

 

Bijna klaar en nu naar zijn definitieve plek. We verhuisden de pipowagen eind april met Hans en Marjan. Image00002

Kijk Mamalou op de bok!

Image00007Image00004

  

DSC_0093Even Barabara inspannen en daar gaan we dan weg van het snelbrulverkeer!

DSC_0100

Hoe idyllisch….

Een echte vrolijke pipowagen!Image00035

Reserveren? Hij is nog beschikbaar vóór 11 juli en na 15 augustus, neem contact op met Brénazet

zaterdag 14 maart 2015

Elza en ik gaan op avontuur

 
Vannacht werd ik bezocht door de eerste lentewind,
Het raam dat open mocht, liet de aardetonen in,

Herinneringen aan, zoveel geuren, zoveel kleuren, die nu komen gaan.

Mariken (maart 2012)

Dat moest gevierd worden. Met een lekkere lunch, een fles water, mijn camera in een rugzak en Elza vrolijk voor mij uit dartelend ga ik op pad.

  zicht op Brenazet

Brenazet

Een wissel is een klein paadje dat het wild gebruikt om van de ene wei naar de andere wei te gaan. Zo te zien is er veel wild, de paadje zijn goed platgetrapt, meer dan de wandelpaden voor mensen. Die waren nog erg modderig hier en daar.

wissel Wissel2

magic muchroom

 

Lunch tijd, aangekomen op het mooie picknickplekje wat ze hier La Maille Brullée (niet zeker van de spelling) noemen; er stond vroeger een molen die linnen fabriceerde en die is ooit in vlammen opgegaan. Je kunt nog wat resten vinden van een ruïne in het weiland wat mijn uitzicht was.

picknickplek

Uitzicht vanaf mijn lunchplek, links heeft ergens het oude linnenbedrijfje gestaan.uitzicht

lunch

 

 

modder Modderige wandelpaden met een lentebode in het gras. lente voorbode

We komen langs een dromerig bosvennetje waar Elza gaat zwemmen.

een dromerig bosvennetje

Elza zwemtIk loop door het stille Blomard heen en neem de “Chemin de l’enfer”. Geen idee waarom die zo heet, misschien omdat hij zo stijl is. Ik loop weer helemaal naar beneden waar de rivier stroomt en kom uit bij een molen. Daar steek ik de D68 over en loop stijl omhoog richting Vernusse.

Blomard

En kijk daar heb ik dit uitzicht op Blomard:

zicht op Blomard

onze buurman van 92 Even een praatje met Mr Roger, onze buurman, hij is 92 jaar en hij doet nog alles zelf. Hij heeft een prachtige moestuin waar ik wel eens jaloers op ben. Hij doet ook zijn eigen huishouden en het is er netjes hoor! Een keer waren wij bij hem op bezoek en het rook er naar soep en hij had een grote pan op het vuur staan. Ik vroeg dus of hij soep aan het koken was. Nee, dat was de afwas….

Thuis staat de kruiwagen braaf te wachten op het personeel maar dat gaat lekker naar binnen, de houtkachel aanmaken.

thuis

home sweet home

zaterdag 21 februari 2015

Jongens aan het werk

Beide jongens zijn aan het werk. Nikola’s werkomgeving is wel om te watertanden dacht ik. Maar hij werkt keihard, zeker nu, het is namelijk hóóg hoogseizoen. ‘s Avonds is hij ook nog dessert chef in een chic hotel om te kunnen sparen voor de reizen die hij wil gaan maken na het  wintersportseizoen. Als hij niet het goede voorbeeld is voor “zijn” kinderen op de pistes dan doet hij ook zulke dingen: https://www.youtube.com/watch?v=MlLsGYwZQLU (daar schrik je als moeder wel even van)

neukirchen

NikolaIgor heeft zijn eerste stage als Edelsmit erop zitten. Een week in de leer bij een kleine bijouterie in Riom. Dat gaf hem de gelegenheid om van de boerderij af te zijn en een nieuwe stad te ontdekken. Riom is een oude Gallo Romeinse stad ( Ricomagus= rijke markt) en was tot de Franse Revolutie de hoofdstad van de Auvergne. De stad ligt net boven Clermont Ferrand, een uur met de trein voor Igor. Hij verbleef een paar nachten in een Airbnb en vond het allemaal erg leerzaam. Image00009Image00006
In juni gaat hij een maand lang op stage maar daarvoor moest nog een stage worden gevonden. Ik heb dagenlang de hele regio afgebeld en zelfs  Parijs en Lyon niet geschuwd. Uiteindelijk hebben we een hele leuke stage gevonden in de mooie stad Le Puy en Velay, ook nog in de Auvergne, ruim 200 km rijden vanaf hier. De Bijoutier wilde wel eerst een dagje met Igor werken dus vorige week zijn we met z’n allen naar le Puy geweest, een stad die ik me nog herinner van mijn allereerste vakanties in Frankrijk met mijn moeder en twee broers. De stad is nog even mooi. Vanuit deze stad begint de pelgrimstocht naar Santiago de Compostella.Le Puy avec Marie

Hoog boven de stad toornt het Mariabeeld gemaakt van 213 omgesmolten kanonnen. Daar moesten we natuurlijk even in. We zijn tot bovenin haar kroontje geklommen en het uitzicht was prachtig.

 

 

 

 

 

 

 

 

midiImage00003

In een smal straatje in de oude stad bevindt zich de kleine juwelier bij wie Igor zijn stage mag lopen.

vieille ville

Zijn leermeesters zijn leuke, gepassioneerde jonge mensen. Tussen de middag mag hij mee eten voor een habbekrats en tegenover zijn werk heeft hij voor de hele maand juni een kleine studio tot zijn beschikking op de vijfde verdieping.Image00013

 

 

Image00008studio Igor

 

 

 

Rechts het atelier en links boven, 5 hoog zijn studiootje.

 

 

 

 

 

 


 

‘s Middags hebben we nog even een wandelingetje gemaakt in de bergen boven de stad. Er lag nog wat sneeuw, de stad was een tijdje helemaal afgesloten geweest aangezien de wegen over een pas gaan en als die dicht zijn kun je noch naar Clermont Ferrand, noch naar Aubenas in de Ardèche.

We liepen door een bijzonder bos. Ik weet niet waarom er van die kronkelige bomen groeiden, te meer omdat er ook kaarsrechte dennenbomen tussen stonden. Een mooie stad, een mooie omgeving, zeker de moeite waard om eens te bezoeken. Na een bezoekje aan Brénazet…

Image00021

donderdag 8 januari 2015

Rondje Nederland

Het was weer erg gezellig in Nederland, het strand was een hoogtepunt en ook de sneeuw in Brabant. De Brabantse gezelligheid naast een ijsbaantje onder het genot van bitterballen en glühwein, de knappe kerstververlichting op het Bijenkorfgebouw en in de bomen rond het station van Eindhoven, gearmd met Ron op oudejaarsavond door de prachtig verlichte oude binnenstad van Haarlem lopen. Groene smoothie en koffie met Anna M. in een hip café in Haarlem. De beste turkse pizza eten en nog meer warme Turkse lekkernijen in een bakkerij waar ook nog een oud leerling van Ron werkt die ons uitstekende thee aanbood. Een super gekke quiz met vrienden en hun leuke vrienden op Oudjaarsavond. Met Elza wandelen in het donkere bos van Heeze voor zonsopgang, met Elza wandelen in de Haarlemmerhout, slapen in de bedstee van het Romantische tuinhuisje van René en Carina. Boodschappen doen in Albert Heijn, rondje Nederland om nieuwe E bikes te kopen, wasmachines, een frees voor achter de tractor en nog wat meer. Wat me iedere keer weer opvalt, is dat de afstanden helemaal niks zijn maar dat je wel drie keer zoveel diesel gebruikt door al die stoplichten. De mensen in de winkels zijn zo hulpvaardig, bij de kassa: heeft u alles kunnen vinden? De luxe en de modieus geklede mensen, keurig gekapt, volle Bijenkorf, mensen beladen met tassen vol nieuwe spullen in de trein terug naar Heeze. Van de crisis heb ik niets kunnen merken, die is niet zichtbaar voor iemand die uit het dunst bevolkte deel van Frankrijk komt waar de meeste mensen moeten leven van het minimum inkomen. 

Fijn om weer thuis te zijn, moest wel eerst 8 kruiwagens poep uit de wei scheppen en ben nog niet klaar met die klus. Misschien door de reis, misschien door de andere leefstijl maar ik was heel moe na dit weekje Nederland. Ron vroeg zelfs om een detox deze week. Dat hadden we wel even nodig. Inmiddels zijn we weer in ons ritme. Ik sta nog steeds vroeg op om te mediteren, Ron is hard bezig met de Pipowagen. Het valt ons op hoeveel meer zonlicht wij in Frankrijk hebben. Ook komt de zon eerder op en gaat hij later onder wat ons al gauw zo’n anderhalf tot 2 uur meer daglicht geeft op een dag. Wij kijken wel eens op de webcam van de grote Markt in Haarlem en dan zien we het verschil.

Vandaag even wat foto’s gemaakt van de nieuwe E Bikes:

DSC_0036

 

DSC_0047

Wie bij ons in het voor of na seizoen een week of langer een gite, de pipowagen of de blokhut reserveert mag onze fietsen een dagje gratis lenen en krijgt boven  dien €5 korting per fiets per dag!

woensdag 24 december 2014

Winterwandeling

Ik sta op wanneer ik wakker word, dat kan zijn om 4 uur of om 5 uur. Meestal niet veel later. Dan doe ik mijn Vipassana meditatie. Toen het gisterenmorgen zo mooi was besloot ik na de meditatie een lekkere lange wandeling te maken met Elza. De grond knetterde onder de zolen van mijn wandelschoenen en ik verraste de natuur met mijn aanwezigheid op dit uur wanneer de zon nog niet op is.
Kijk, schapen die nog slapen.
Schapen slapen
Voor de zon opkomt kleurt de hemel in pasteltinten.
Zonsopgang

zaterdag 20 december 2014

Vipassana



Het was even stil op dit blog want ik heb een reis gemaakt, een reis diep naar binnen. Tien dagen in een meditatie centrum om de techniek Vipassana te leren. Een echte operatie was het, een operatie van de geest en ik kan wel zeggen dat de operatie gelukt is. Ik voel me kalmer, meer gecentreerd, meer geconcentreerd op wat ik doe en ik ben veranderd in een schoonmaakfriek! Een wonder is geschied en Ron is zeer onder de indruk. Ik vind het geen probleem meer om om 4 uur wakker te worden want ik sta gewoon op en doe mijn meditatie. Ook de overgang is ineens een zegening: een geweldige free flow om te observeren in plaats van die rare benaming : opvliegers.
Hoe gaat dat nou zo’n 10 daagse cursus? De discipline lijkt heel moeilijk maar daar wen je zo aan. Gedurende 9 dagen praat je niet met de medestudenten en hebt ook geen oogcontact. Je mag wel vragen stellen aan je leraar over de techniek en voor andere zaken heb je een manager. De dag begint om 4 uur en het schema is heel strak, mediteren, eten, rust, wandelen en mediteren dat is alles wat je doet. Ieder avond een lezing van leraar Goenka en dat vond ik het hoogtepunt van de dag want hij is zo scherp en ook heel grappig. De tiende dag is Metta dag en leren we hoe thuis verder te gaan en mogen we weer praten. Dat is wel een rare ervaring en het voelt alsof er een vulkaan uitbarst, gelukkig kalmeerde die vulkaan wel weer na een dagje.

vrijdag 28 november 2014

Oesterzwammen

 

Tijdens het opschonen van het tomatenperkje kwam ik deze heerlijke grote jongens tegen:

oesterzwammen 001Ze groeiden zomaar op de boomstammen waarmee ik het perkje heb afgezet. Die boomstammen liggen er al een paar jaar en zijn dus al aardig rot. Ik wist niet dat Oesterzwammen spontaan kunnen groeien. Gelijk het menu omgegooid en deze heerlijke lunch voor Ron en mij gemaakt:

oesterzwammen 003

*Rauwe worteltjes uiteraard uit de tuin

*Alfa Alfa uit eigen keuken

*Gebakken aardperen, ook uit de tuin. Dat doe je zo: borstel de aardperen tot al het zand eraf is en snijd ze in dunne plakjes, bak in de kokosolie en strooi er wat Himalaya zout of zeezout over.

* Soba (= japanse boekweitnoedels) met rode ui (1) en knoflook (1 teen), groene paprika (2 kleintjes of 1 grote) , taugé (een flinke hand) en oesterzwammen.

Soba kun je kopen bij de natuurwinkel of toko. Er zit soms wel tarwe in. Als er helemaal geen tarwe in zit zijn ze erg moeilijk te koken, ze plakken allemaal aan elkaar en ik koop die soort dus niet meer. Maar als je het crazy sexy wil mag er geen tarwe in en wens ik je succes met de plakkerige boekweitnoedels. Misschien is er wel een bepaalde manier om ze te koken dat het wel goed lukt.

Noedels koken.Wanneer ze gaar zijn afspoelen met koud water. In een koekenpan de oesterzwammen in reepjes bakken in kokosolie (of boter). In de wok kokosolie smelten, de rode ui in reepjes zachtjes bakken tot hij gaar is. Groene paprika in reepjes erbij, kort meebakken, taugé erbij, de uitgelekte soba erbij en een flinke scheut tamari (Japanse soyasaus). Roer er 1 fijngemaakt (in de vijzel) teentje knoflook door en leg tenslotte de gebakken oesterzwammen er bovenop.  De bedoeling is dat de paprika en de taugé nog knapperig zijn dus kort wokken zodat al het goede van de groenten bewaard blijft.

dinsdag 25 november 2014

Ze vertrekken!

DSC_0006

Het geluid van overvliegende kraanvogels raakt iets heel diep van binnen. Ik sta te juichen en te springen en te zwaaien, om ze aan te moedigen, uit bewondering voor zo’n topprestatie, omdat ik mee wil of omdat het iets betekent: de kraanvogels vliegen over dus de winter komt eraan, of de lente als ze straks weer terugkomen. Dit keer was ik er op tijd bij met mijn camera en ik heb er op de foto zo’n 70 geteld. Het geluid is geweldig het klinkt zoals hun naam in het het frans: grue, grue grue.

Trekvogels, ze gaan een tijdje weg maar komen ook weer terug net als de gasten van Brénazet of allebei mijn kinderen. De oudste, Nikola van 19 is al een aantal maanden onderweg. Hij heeft eerst wat gewerkt in Nederland daarna is hij met zijn auto vertrokken naar Oostenrijk en heeft daar zijn diploma gehaald voor ski instructeur. Vervolgens is hij vertrokken naar Duitsland en heeft 2 weken gewerkt in de Hare Krisna gemeenschap bij Pasau. Hij vond het erg leerzaam. Dat is ook de bedoeling van dit jaar: rondkijken wat er nog meer voor smaken zijn in de wereld. Hij is nu net in Wenen geweest en zit nu in Budapest. Vlak voor kerst begint zijn werk als Skileraar is Oostenrijk. Zo nu en dan krijg ik mail of zie ik een foto op fb. Ik juich hem toe, geweldig, was ik nog maar 19 jaar met de hele wereld aan mijn voeten, of nee, ik ben niet zo’n trekvogel meer. Ik reis nu naar binnen: volgende week 10 dagen Vipassana meditatie. Een reis diep naar binnen.

En dan Igor, bijna 16 jaar en nu ook uitgevlogen. Eindelijk mag ik wel zeggen want na 1,5 jaar thuisschool waren wij het goed zat. (lees hier meer over onze beslissing voor to) Thuisschool is prima en ik denk dat het juist is voor veel kinderen. Voor Igor was het ook een uitstekende oplossing en ik weet zeker dat wij er goed aan hebben gedaan. Nu wonen we natuurlijk op het platteland en ook al brachten we hem zo’n beetje iedere dag naar een ander clubje, de sociale contacten hielden te wensen over. Ook was ik het zat om hem steeds maar weer aan het werk te zetten. We hebben Igor het “eindexamen” van het Collège laten doen, dat heet hier het Brevet des collèges en daar was hij voor geslaagd. We hebben hem aangemeld voor het Lyceum van zijn keuze en dat is uiteindelijk ook gelukt. Het was allemaal nog niet zo gemakkelijk want als je niet  meegaat in de stroom dan val je overal buiten en weet niemand wat je precies moet doen om weer in die stroom te geraken. Hoe kwamen we tot de schoolkeuze?

Op een dag vroeg Igor of hij mocht leren lassen want hij had een film gezien waarin kinderen tekeningen in een capsule stopten die vervolgens dichtgelast werd om 50 jaar later weer te worden geopend. Geen probleem, het was Ron zijn beroep geweest om kinderen te leren lassen en hij maakte buiten een werkplekje voor hem in orde. Igor was 2 uur bezig zonder afgeleid te zijn en het resultaat was verbluffend goed. Zo kwamen wij op het idee van Edelsmit. In het frans heet het Orfèvre of Bijoutier. Toevallig dat het Lyceum, waar er maar 3 van zijn in heel Frankrijk, hier 90 km vandaan is. In St Amand Montrond, een pittoresk plaatsje dat niet meer in de regio Auvergne ligt maar in de meer noordelijk gelegen regio Centre. Igor vertrekt op maandagochtend met een Bla Bla car (goed systeem om te carpoolen, zie mijn vorige blogbericht). Hij slaapt in het internaat en op donderdagavond laat hij zich weer terugrijden door dezelfde chauffeur, een leraar Frans. Het gaat goed op school, hij vindt het leuk en heeft goede cijfers. Hij heeft twee dagen theorievakken en daarna twee dagen praktijkvakken wat hij het leukste vindt. Ik ben een paar keer op die school geweest en vond de sfeer zeer aangenaam en dat was voor ons een enorme opluchting na alles wat we meegemaakt hebben op het college van Montmarault. Dus mijn twee jongens trekken als trekvogels van me weg en ik sta te juichen en ze aan te moedigen…. Ik weet dat ze steeds weer terug zullen komen.

maandag 17 november 2014

Yoga aan zee

Het bleef dit jaar niet bij één vakantie, ik ging eind oktober ook nog op een “werk” vakantie: 6 dagen naar Zuid Frankrijk, Carry le Rouet bij Marseille om precies te zijn voor een Yoga week met de leraar van mijn yoga opleiding, Boris Tatzky. Ik heb dit keer gebruik gemaakt van een Bla Bla Car, kan ik iedereen aanbevelen, fantastisch systeem om goedkoop overal naar toe te reizen. Je kunt natuurlijk ook zelf lifters meenemen. Igor gaat tegenwoordig iedere maandagochtend met een bla bla car naar school en komt donderdag weer terug met dezelfde persoon. Kost ons 5 € per ritje en we hoeven niet een uur heen en een uur terug te rijden naar zijn school. Wat betreft die school, Igor en zijn schoolcarrière. daar zal ik binnenkort eens een blog aan wijden want daar is heel wat verandering in gekomen sinds mijn laatste post over thuisschool.

Zo’n intensieve yogaweek betekent 3 uur yoga in de ochtend, daarna in de Middellandse zee dobberen die nog zo’n 19 graden was, heerlijk buiten in de zon op het terras met de andere yogi’s lunchen, wat uurtjes lezen, slapen, op het strand liggen tot vieren en dan nog eens 3 uur yoga. Daarna stond er weer een verrukkelijk diner klaar. ‘s Avonds hadden we soms een lezing.

Deze week deelde ik mijn kamer met mijn Franse vriendin die ik al ken vanaf het eerste begin op de Yoga opleiding, toen ik nog maar een maand in Frankrijk woonde:Dominique et moi 2014 

‘s Morgens waren wij voor zonsopgang al op,  dat krijg je van al die yoga! We misten nooit het moment:

  lever du soleil

Carry le rouet okt 2014

Op deze foto het privéstrandje, er was bijna niemand in deze tijd van het jaar maar het weer was zomers!

Carry le rouet 2014 face à la mer
Carry le rouet vue sur la mer Carry le rouet relax 2014